یک مرد باید بفهمد تمام ناراحتی‏ یک زن به‏خاطر عادت ماهیانه‏اش نیست، شاید دل‏اش از آن مرد گرفته باشد.

شب‏ها زیر پنجره‏ی اتاق‏ات بیدار می‏نشینم تا به مرد رویاهایت یادآوری کنم، خواب تو بسیار سبک است.

کنار هم در سکوت آن خیابان بلند را تا آخر می‏رویم، ناگهان تو دست‏ام را در دست‏ می‏گیری، حالا با هم در سکوت آن خیابان بلند را دوباره آغاز می‏کنیم.

تمام این شب‏های نبودنت، خدا را صدا زدم، بگذار امشب تو را صدا کنم.

باران می‏بارد، یادم می‏آید باران را دوست نداشت و من پشت پنجره می‏مُردم.

شب بارها و بارها بیدار شوی، او را محکم در آغوش‏ بگیری، دوباره بخوابی.

بابایی اون قدیم‏ها هیچی‏هیچی بهت تجاوز نکردن؟
نه پسرم، این چه حرفیه!
آخه دوستم میگه به بابای اون تجاوز کردن.
عزیزم آخه بابای اون یه قهرمانه، من ترسو بودم.

دخترم، سعی کن در این دنیا آدم باشی، آن دنیا که یک حوری بهشتی بیشتر نیستی!

می‏شود کسی را ندیده عاشق بود، اما نمی‏شود کسی را نشناخته عاشق شد.

شب‏ها، وقتی در خواب صدایش می‏کند و من هق‏هق گریه‏هایم را خفه می‏کنم تا رویای شیرین‏اش را خراب نکنم.

برای روباهی که نفهمید، کبوتر عاشق قصّه‏ی ما دل به برق دو چشم گرسنه‏ باخته بود.

شب‏هایی که مچاله می‏شود در آغوش‏ من و خودش را میان دست‏هایم پنهان می‏کند، تنها مردی می‏شوم که احساس خوب مادر بودن را می‏فهمد.

دلم آن کلاس‏های شلوغ ابتدایی را می‏خواهد، آن طعم تلخ پاک‏کن ته مداد شیرنشان را.

تقصیر من نیست، نمی‏دانم به معجزه‏ی چشم‏هایش ایمان آورم یا به معجزه‏ی لب‏هایش؟

امشب که به خواب‏ام بیاید، دست‏اش را خواهم گرفت و آنقدر دور خواهم شد که این روح سرگردان راه بازگشت به این جسم نفرین شده را پیدا نکند.